Het afgelopen decennium zijn de zorgkosten met zo'n 4 procent per jaar gestegen. Het einde is niet in zicht. In absolute termen: de zorguitgaven groeien deze kabinetsperiode (veruit) het meest van alle uitgavencategorieën. In de periode 2011-2015 zelfs met € 15 miljard.

Zowel werkgevers als particuliere verzekerden hebben hiermee te maken. Zo is de werkgeversbijdrage het afgelopen jaar met maar liefst 10% gestegen. Een huishouden met een modaal inkomen geeft nu al meer dan een vijfde van zijn inkomen uit aan zorg. Zonder kostenbeheersende maatregelen loopt dit op tot bijna 40 procent in 2040, aldus de Miljoenennota.

Om de negatieve gevolgen van de stijgende zorgkosten te beteugelen, heeft het kabinet maatregelen genomen die gericht zijn op een betere kostenbeheersing. Dit gebeurt onder andere met het verder doorzetten van de gereguleerde concurrentie in de curatieve zorg.

De zorgtoeslag daalt in de periode 2011-2015 met € 1,3 miljard naar € 3,3 miljard. Voor de verzekerden snijdt het mes dus aan twee kanten: stijgende kosten dus hogere premies, en minder compensatie voor lagere inkomens.

Wettelijke premies
In onderstaande tabel worden cijfers over de inkomensafhankelijke bijdrage en de nominale premie weergegeven.

De verlaging van het percentage van de inkomensafhankelijke bijdrage betekent dan ook: geen lastenverlichting. Dit sterkt onze overtuiging dat werkgevers veelal nadrukkelijker dan nu, met de zorgverzekeraar om tafel moeten zitten om voordeel uit deze investering te halen.

Het bedrag van het verplichte eigen risico wordt in 2012 met € 50 verhoogd naar € 220. De verwachting is dat de gemiddelde eigen betaling als gevolg van het eigen risico, in 2011 € 135 bedraagt. Dat was in 2010 € 114.

Indien wij de premies 2012 vergelijken met de premies 2011, en de verwachte gemiddelde eigen betaling als gevolg van het eigen risico in 2012, dan is de gemiddelde nominale premiestijging in 2011 circa € 27.

Commentaar Aon
De helft van de totale premielasten wordt door de werkgevers via de inkomensafhankelijke bijdrage vergoed. Deze bijdrage daalt van 7,75% in 2011 naar 7,1% in 2012. De belangrijkste oorzaak voor de mutatie van de inkomensafhankelijke bijdrage resulteert uit de wet uniformering loonbegrip. In het kader van die wet is besloten om de premiegrens van de inkomensafhankelijke bijdrage gelijk te stellen met de (fors hogere) premiegrens van de werknemersverzekeringen. In samenhang met de hogere premiegrens zijn de percentages verlaagd, zodat de macro-opbrengst niet verandert. Echter, dit betekent voor werkgevers met hoge lonen een enorme lastenverzwaring. Het maximum premiebedrag per werknemer stijgt namelijk met een kleine 40 procent!

Wijzigingen in het basispakket
Per 1 januari 2012 zullen de volgende wijzigingen in het basispakket worden doorgevoerd:

• De vergoeding van programma's om te stoppen met roken worden uit het basispakket gehaald (zitten er pas per 1 januari 2011 in).
• De maagzuurremmers zullen vanaf 2012 geen onderdeel meer uitmaken van het basispakket. Chronisch gebruik is uitgezonderd.
• De eigen bijdrage per zitting eerstelijns psychologische zorg wordt verhoogd van € 10 naar € 20. Voor een behandeling via internet wordt een eigen bijdrage van € 50 per behandeltraject ingesteld.
• Het aantal zittingen voor eerstelijns psychologische zorg dat vergoed wordt, wordt teruggebracht van 8 naar 5.
• Voor tweedelijns geestelijke gezondheidszorg wordt een eigen bijdrage ingevoerd van € 100 bij een DBC (Diagnose Behandeling Combinatie) tot 100 minuten. Bij een DBC van meer dan 100 minuten een eigen bijdrage van € 200. Een verzekerde betaalt per kalenderjaar maximaal € 200 eigen bijdrage, exclusief eigen bijdrage ivm verblijf.
• Invoering van een eigen bijdrage van € 145 per maand bij intramurale zorg door een psychiater of een klinisch psycholoog.
• De behandeling van aanpassingsstoornissen wordt uit het basispakket gehaald.
• Het aantal behandelingen fysiotherapie en oefentherapie wat voor eigen rekening komt bij een chronische aandoening, wordt verhoogd van 15 naar 20 behandelingen.
• De lijst met chronische aandoeningen die voor fysiotherapie-vergoeding vanuit de zorgverzekeringswet in aanmerking komen, is beperkter.
• Dieetadvisering wordt uit het basispakket gehaald.

Commentaar Aon
De kosten voor zorg blijven jaarlijks stijgen. Zowel werkgevers als verzekerden hebben met deze stijgende kosten te maken. Wij zien een aanzienlijke verslechtering ten aanzien van vergoedingen voor arbeidsgerelateerde zorgelementen als fysiotherapie, eerstelijns psychologie, dieetadvisering en stoppen-met-rokenprogramma's. Tegelijkertijd worden er meer eigen bijdragen gevraagd. Werkgevers betalen 50 procent van de zorgkosten, maar krijgen hier in feite steeds minder voor terug. Aan de andere kant verplicht de overheid werkgevers wel om de kosten van de ongezonde levensstijl te dragen (twee jaar loondoorbetaling bij ziekte, 10 jaar financiële verantwoordelijkheid voor gedeeltelijk arbeidsongeschikte (ex)werknemers, volledige financiële verantwoordelijkheid voor volledig arbeidsongeschikte (ex)werknemers). 

Bron: Aon Hewitt Prinsjesdagspecial 2011